De meester antwoordde: 

Er was eens een man die altijd op zoek was. Hij voelde een leegte in zijn hart, een stilte die niet gevuld kon worden. Elke dag leek een herhaling van de vorige, en hoe harder hij probeerde het leven te begrijpen, hoe leger hij zich voelde. Hij dacht dat geluk, betekenis en vervulling te vinden waren in macht, rijkdom, bijzondere prestaties of spectaculaire ervaringen. Maar telkens als hij iets leek te bereiken, voelde hij dat alles vluchtig en ongrijpbaar was, alsof het hem steeds weer ontglipte.

Op een dag, moe van het eindeloze streven en de onvervulde verwachtingen, ging hij zitten onder een oude, wijde boom. Hij sloot zijn ogen en richtte zijn aandacht op zijn eigen adem. Voor het eerst keek hij niet buiten zichzelf, maar naar binnen, naar de stilte en het leven dat al in hem stroomde. In die rust ontdekte hij iets wat hij al die tijd had gemist: ware vreugde en betekenis komen niet van buitenaf. Ze zijn intrinsiek, een bron die altijd in ons stroomt, onuitputtelijk en onveranderlijk. Het echte geluk, de diepe vrede, de vervulling, het zat al in hem, altijd aanwezig, altijd bereikbaar, ongeacht de omstandigheden.

Toen hij zijn ogen opende, zag hij de wereld met nieuwe ogen. De zon viel door de bladeren en liet een gouden glans achter op het pad. Een zachte bries streelde zijn gezicht. De rivier kabbelde over de stenen, een vogel cirkelde hoog in de lucht, een kind lachte in de verte en een vlinder dwarrelde langs. Elk klein moment, elke eenvoudige beweging, straalde leven, schoonheid en betekenis uit. Het goddelijke, het geluk, de wonderen van het bestaan, ze waren er altijd al geweest. Hij hoefde alleen te leren zien, luisteren en aanwezig zijn.

Langzaam drong het tot hem door: geluk is niet excentriek; het is intrinsiek. Het komt van binnenuit en kan nooit buiten ons gevonden worden. Het is geen prijs die je kunt winnen, geen bezit dat je kunt verwerven, geen moment dat je kunt afdwingen. Het ware geluk zit in het waarnemen, het voelen, het ervaren van het leven zoals het werkelijk is. In een briesje, in een glimlach, in het ruisen van water, in het spel van een vogel of in het lachen van een kind, het is aanwezig in elk klein moment dat wij zo vaak over het hoofd zien.

En de man, genaamd Boeddha, begreep het eindelijk. Hij begreep dat het zoeken naar grootsheid en spectaculaire antwoorden hem blind had gemaakt voor het leven dat altijd al om hem heen en in hemzelf aanwezig was. Het goddelijke en geluk waren nooit ver weg geweest; hij hoefde alleen zijn ogen en hart te openen.